Tzolk’in The Mayan Calendar’ı ilk oynadığımda epey az oyun tecrübem vardı. Taş çatlasa o güne kadar 6-7 oyun oynamıştım ama oyun bittiğinde aklımda şu düşünce vardı: “Bunun gibi başka oyunlar da varsa oynamam lazım.” Ne yazık ki Tzolk’in ayarında çok az oyuna denk geldim bu süreçte. Yanlış anlaşılma olmasın, daha iyi oyunlar da oynadım diye düşünüyorum ama Tzolk’in’deki ilginç mekanizma, ileri dönük ciddi hesaplama ve stratejik derinlik kombinasyonunu bir arada çok göremedim. 

Oyundaki rondel mekaniğini çok seven Tascini abimiz, Teotihuacan’da bu kez farklı bir rondel denemesinde bulundu. Oyundaki bazı şeyleri çok beğensem de genel olarak tatmin olmadım. Trismegistus’un da yine aynı elden çıktığını duyunca açıkçası aklımdan “Aha bi rondel oyun daha geliyor heralde” düşüncesi geçmişti. Ve ilk etapta pek umudum da yoktu.

Fakat Trismegistus: The Ultimate Formula, oyun dünyası için aşırı yeni olmamakla beraber Tascini’nin elinden çıkmış yepyeni bir oyun. Her yeni oyunun başına büyük heyecanla oturan biri olarak, bu oyunun da başına 1’i solo olmak üzere 3 kere oturdum ve düşüncelerim aşağıdaki gibidir dostlar.

 

HERKES KENDİ ÖNÜNDEKİ TABAKTAN YESİN

En sevdiğim oyun tipi. Dümdüz Euro, sıfır interaksiyon. Oyunda amacımız mümkün mertebe çok deney tamamlamak, formüller keşfetmek ve sonuçlarını yayınlayarak bilim dünyasıyla paylaşmak. Bu yolda her şey mübah efendiler. Kimimiz Newton, kimimiz Duval oluyoruz ve bu karakterler hafif bir asimetri katıyor oyuna. Bazımız 4 elementin sunduğu tüm imkanları zorlarken, bazılarımız artifact’lerin gücünden yararlanıyoruz. Katalizörler kullanarak, deneylerde kullanacağımız ham maddeleri farklı materyallere dönüştürmekle geçiyor zamanımızın büyük bölümü. Bakır kalaya, kalay cıva’ya, cıva demire evriliyor gözlerimizin önünde. 

Oyunda dice drafting bölümü en çok kafa yakan yer oluyor genelde. Kırmızı, siyah ve beyaz zarların etrafında toplam 6 farklı sembol var. Her round’un başında bu zarlar atılıyor ve sembollerine göre havuzlara bölünüyorlar. Her sembol havuzunda en fazla 5 zar olabiliyor. 5 zar olan bir havuzdan zar draft ederseniz, 5 aksiyon gücünde (bunun değiştiği bazı durumlar var) bir zar almış oluyorsunuz. Fakat yapacağınız tüm hamleleri zarın üzerindeki sembol ve zarın rengine göre yapabiliyorsunuz.

Zarın sembolüne göre hammadde alınabiliyor, katalizör alınabiliyor, yeni bir deney kartı alınabiliyor. Rengine göre artifact alınabiliyor (bu hamle tek başına 3 aksiyon) veya ana olayımız olan transmutasyon yapılabiliyor. İstersek bir aksiyon kullanarak zarımızın rengi veya sembolü ne olursa olsun kullandığımız artifact’i refresh’leyebiliyoruz. Gibi gibi pek çok aksiyondan birini yaparak turumuzu tamamlıyoruz.

Oyunda ilk 1-2 turdan sonra dev kombolar yapılabiliyor o yüzden hesaplamayı çok ince yapmak lazım. Mesela bir transmutasyon yaparak aksiyonunuzu tamamlıyorsunuz ama tur rakibe geçmeden önce o transmutasyon sonucu elinizdeki deney kartlarından birini tamamlamışsanız eğer o kartın bonusları aktif oluyor. Hangi elementin deneyini tamamladıysanız o elementin alanından bir formülü de keşfetmiş oluyorsunuz. O formül size yeni bir bonus veriyor ve hatta formül havuzunda dikey veya yatay bir pattern’i tamamladıysanız başka bonusları da aktif ediyor. Bunun sonucunda ekstra transmutasyon yapmak ve mastery track’te ilerlemek mümkün olabiliyor ki bu da size belli başlı bonuslar kazandırıyor derken bir bakmışsınız tek bir turda 8-9 farklı hamle yapmışsınız. Bunun sonucunda oyunu kaybetseniz bile “ulan ne kombo yaptım yalnız” hissiyatına engel olamıyorsunuz. 

Bir oyuncunun turu bittiği zaman diğer oyuncular o oyuncunun zarını kullanabiliyorlar. Ve bu herkes için free action. Fakat lighning token’lar ile limitli bir durum sadece. Her oyuncu oyuna bu token’lardan iki taneyle başlıyor. Bir oyuncunun zarını kullandığınızda bu token’lardan birini ters çeviriyorsunuz. Round bittiğinde tekrar recharge oluyor.

Tascini abi, diğer tüm oyunlarında olduğu gibi yine oyuncuları yarıştırdığı bir mastery track yapmış. 4 element için ayrı birer kolon var ve hepimiz transmutasyonlar sonucu bu track’te ilerliyoruz. Buradaki uzmanlık seviyemiz, üst düzey deneyleri yapabilmemize olanak sağlıyor. Bir deney için gerekli materyallerin tamamını laboratuvarda bulundursak bile eğer gerekli uzmanlık seviyesine sahip değilsek deneyi tamamlayamıyoruz. 

DENEYSELLİK BAZEN İYİDİR BAZEN KÖTÜ

Oyunun parça kalitesi gerçekten çok çok iyi. Oyuncu board’ları çok iyi düşünülmüş ve formül token’ları gerçekten üst düzey kalitede. Artwork beni karışık duygulara sokuyor. Şahsen pek çok noktada beğenmiş olmama rağmen, çevremden duyduğum bazı yorumlara da ister istemez hak verirken buldum kendimi. Bazı çizimler çok realistik iken bazıları çok karikatürize. Kartlardaki çizimlerde kolaya kaçıldığını ister istemez düşünüyorsunuz çünkü hepsinde benzer çizimler var. Ve 2 adet ciddi prodüksiyon hatası var. Biri siyah kartlarla sembolize edilen hava elementi için formül alanında sarı alan olması. Diğeri de kırmızı kartlarla sembolize edilen ateş elementi için formül alanında pembe bir alan olması. Bu hatayı bir 2nd edition’la çözerler muhtemelen ama insan bu garip hatalara hayret ediyor gerçekten.

Epeyce büyük ve ağır bir kutu olduğunu da söylemekte fayda var. Bu bazılarını rahatsız edebilir ama bana “dolu dolu bir oyun” hissi veriyor. 

2.5 OYUN SONUNDA DÜŞÜNCEM

2.5 diyorum çünkü ekip olarak ilk oynadığımız oyunda rüzgarın azizliğine uğradık. Yan masadan fırlayan board’lar ve parçalar bizim board’u dağıttığı için oyunu yarıda kesmeye karar verdik. Fakat o gün benim kafamda sadece olumlu fikirler kalmıştı. Dün baştan sona oynadıktan sonra bu oyunun son zamanlarda oynadığım en iyi oyun olduğuna karar verdim.

Bir kere oyun sizi elinizdeki başlangıç kartlarına göre daha en baştan planlama yapmaya itiyor. Evet, sadece kendi board’unuz üzerinde oynuyorsunuz oyunu ama rakiplerin hamlelerini takip etmeden oyunu kazanmanız mümkün değil. Bu da ciddi anlamda dikkat istiyor. Çünkü siz siyah bakır sembollü zarınızla sadece belli başlı alanlarda hamle yapabilirken, rakiplerinizden biri kırmızı demir sembollü zar diğeri beyaz cıva sembollü zar almış alabiliyor ve stratejinizi buna göre kurmanız gerekiyor. 

Muazzam büyüklükte kombolar yapabiliyor olmak bence aşırı keyifli. Kombolar ilerledikçe masadan “vay vay vay” sesleri yükselmeye başlıyor. Rakipleri izlemek, sizin kafanızda yepyeni stratejiler canlanmasını sağlayabiliyor. Oyun sonunda ciddi puanlar kazandıran publication isimli görev kartlarının gereksinimlerini sağlamak ayrı bir çaba istiyor. Artifact’leri doğru yerleştirmek yine oyunu iyi okumayı gerektiriyor.

Ben başkalarının yalancısıyım, Lacerda oyunları kadar karışık olmasa da, ağızda bir Lacerda tadı bırakıyormuş. Bunu olumlu bir yorum olarak görüyorum ben. Ama bu oyunun hiç karışık olmadığı anlamına gelmiyor. Bence oyunun tasarımcısı, kaosun içinde bir düzen kurmanın yolunu bulmuş.

Oyunda yeni bir şey yok diyenler oldu ve evet oyun bir tane kaydırma mekaniği hariç çok aşina olduğumuz mekanikleri kullanıyor. Fakat tüm mekanikler birbiriyle aşırı uyumlu olduğu için ortaya çıkan şey yeni.

Oyunun komponent kalitesi ile ilgili zaten söyleyeceklerimi söylemiştim. Artwork’le ilgili prodüksiyon sıkıntıları biraz tat kaçırsa da bence oyuna eksi puan yazmama neden olamıyor. 

Oyunun solo modu biraz zor ve zorluk seviyesi daha da artırılabiliyor. Rakip kedi Botmegistus dişli bir rakip. Ben god mode’da oynamayı denedim ve aşırı keyif aldım Botmegistus ile mücadele etmekten. 

3 kişilik oyun oyunun kurulumu ve kural anlatımı dahil 3 saat sürüyor. Oyunu ilk kez oynayan bir oyuncuya anlatmak yaklaşık 15 – 20 dakika sürüyor. Kurması da bir o kadar alıyor.

Oyunun BoardGameGeek puanı şimdilik 7.5 olarak gözüküyor ama bence 8’in üstünde bir puanı çok rahat hak ediyor.

Trismegistus’a dair dünya kadar şey yazdım yukarıda ama şöyle diyeyim, oyunun yarısını bile anlatmadım. Öğrenecek çok detay, keşfedecek çok strateji, rafine edilecek çok fazla hammadde var. 2019 Essen oyunları arasından bir sürü cehver çıktı ama bence Trismegistus gün geçtikçe daha da parlayacak.

 

1 YORUM

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin
Lütfen isminizi buraya girin